आई

पान थरथरे शिशिरी
मला भीती गं वाटते
ससा भेदरतो बाई
मनी काळोखी दाटते

आई आई म्हणतांना
भान वादळाला येते
हात चाचपती तुला
मन रात्रपाळी करे

माझं झाड तुझी मूळं
तुझ्या आधाराला जिणं
हासू बिल्लोरी गालात
तुझ्या पदराचं देणं

देह शिणला चिणला
घट्टे हाताला पडले
थेंब सुखाचे डोळ्यात
खळे चंद्राला जडले

तुझ्या उशीत कुशीत
दाणे बहराला आले
पानं पिवळी पडली
धरा विसावा मागते

पुरे पडलो का आई
धुके उरात दाटते
खरे आनंदाचे कण
का गं ओटीत सांडले?

सुरकुत्या हासतात
आई डोळ्यांनी बोलते
पाखरांनो चिमण्यांनो
उडा दूर देशाकडे

तुझ्या डोळ्यांत पाहीन
धन सुखाचे उफाडे
तुझ्या सुखी माझे सुख
हेच बाप्पाला साकडे

हेच सांगते मी आई
आकाशातल्या बापाला
माझा जीव तुझ्या जीवी
सदा सदाचा राहावा

                           - कौमुदी

most precious. . .

व. पु. म्हणतात, "आयुष्यात एक क्षण भाळण्याचा बाकी सारे सांभाळण्याचे" किती खरे आहे!! आयुष्यभर आपण सारेच्या सारे एका स्ट्रोक साठी धडपडत असतो. तो  आयुष्यात आधी आला तर सारं  आयुष्यच  बदलून जातं आणि नंतर आला तर सारं आयुष्य संपून जातं . एकच क्षण प्रचंड वेदनेचा असतो आणि तेवढाच एक क्षण प्रगल्भ वेदनेचाही.  . . ते प्रगल्भपण प्रचान्दातेच्या दडपणाखालीही उमगलं  तर माणूस घडतो. . . प्रबुद्ध  होतो. 

प्रसवाचा एकाच क्षण मातेच आयुष्य बदलून जातो. नाकारताच येणार नाही उर्वरित क्षणांचं . . . त्या वेळासाठीचं सहनशील असणं. enlightenment हि त्या एका परिपक्व क्षणापेक्षा ह्या अनेक सहन कराव्या लागणाऱ्या असहनीय वाट पाहायला लावणाऱ्या पलांमध्ये जास्त आहे. They are contributing a lot to that one and so that the one is precious . . . most precious. . .   

Dream of Sleepless eyes. . .

I have a dream in my eyes

for those who slept beside

I wish all the peace and calmness 

seeking guys for, whatever you hide

Want to open you up 

want you to burst out 

want you gloom and blink

Want to blast too. 

Want you to search 

want to realize 

erase the differences 

and again re-size

want you to be general
and too, be very special

your extraordinary excellence 

will make everything normal 

holding a new revised universe

in my sleepless third eye

stretching my arms 

and spreading by

We are many
will be one

may be uncanny

will be none

Will create a womb 

full of light

Every fear

out of sight

No veil of shyness

no curse of defeat

devastated boundaries

compounded EARTH

to great

Creating a dream

for your radiant eyes

so far peeping in future 

of yours, with my sleepless eyes. . . 

-Kaumudi.

पाऊस

मी वळून तुला सामोरी गेले नाही 

बाहू फैलावून मी तुला कवेतही घेतले नाही

मन तुकवून केवळ तुझे अघमर्षण मी झेलत राहिले 

शोधात राहिले ओलेपणापूर्वीचा  कोरडा स्पर्श 

मातीचे कितीतरी थर कोरत 

बुजऱ्या आवेगाने मी भिजत राहिले वर्षावात 

आणि अलिप्तप णाच्या  चिल खताने बचाव करत राहिले 

तू हलवून सोडलेस मला आणि 

मी तुला स्थिरतेत शोधात राहिले 

तू हवा असून नकोसा 

नको असून हवासा 

तू पाऊस वर झंझावात होऊन 

कोसळलास तडातडा 

मी द्विधेत हि चिंब भिजून घरात शिरले 

खिडकी बंद करण्याचे आणि उघडण्याचेही 

धैर्य माझ्यात उरले नाही. 

-कौमुदी. 

khuda. . .

हम काफिला इ काफ़िर लिए जा रहे हैं
न गिनो हमें वतनपरस्तोंमें
हम तो गद्दार खुदिसे हुए जा रहे हैं

ऐ खुदा तुझे तेरी खुदाई की कसम
हमें इश्क का वास्ता न दे
हम खड़े बेवफाई इ कगार पर
नफरतों में फ़ना हुए जा रहे हैं

थे कभी हमभी बन्दे तेरे कायनातों के
खुद चले हैं जहन्नुम की राहों पर
कहर का दर नहीं तेरे
हम जलजलों को मिटाए जा रहे हैं

तुने भी चाह होगा लाख हमे
हमें इंकार नहीं
जा तेरी मेहेर्बनियों से अब इकरार नहीं
हम वजूद चाहतों के मिटाए जा रहे हैं

कर लेना हिसाब क़यामत के दिन
यद् रखना जुल्म ओ जहर अपने
हम अश्कों की जुबान अपने सिये जा रहे हैं
कौमुदी

फाह

ये फाह हैं| ये फाह हैं||
कोई यहाँ न आह हैं| ये फाह हैं||

अठखेलियाँ करती सदा
खुशियाँ यहाँ ये मस्तियाँ
सदियोंको भी यह चाह हैं|

बढाती जड़ें शाखे घनी
फुले फले यहाँ बिजलियाँ
भविष्य की यह रह हैं|

ले करवटे यहाँ जिंदगी
ये हैं प्रभु की बंदगी
यहाँ हमनवां अल्लाह हैं|

उम्मीद हैं बल हैं यही
इसकी कोई सीमा नहीं
यह शक्ति का वरदान हैं|

यहाँ तू भी मैं और मैं भी तू
बांधे दिलों की डोर हैं
यह प्यार का इक छोर हैं|

इंसानियत का कारवां
बढ़ रहा बढ़ता गया
यह जिंदगी का गाँव हैं|
ये फाह हैं| ये फाह हैं ||
-कौमुदी.
Fah is a Kashmiri word. . . It means the warmth provided by the mother to the baby. . .

THE CROSSING

I want to come to you

not to meet you 

but to sit with you,

to experience some glimpses of presence of existence.

You may talk or not 

I may watch or not

this is not the game,to touch, to see or to experience.

It is like THE CROSSING from one side to the other.

I want some moments to wait.

Let me have a piece of silence 

And a drop of tear from YOU 

I believe, I can ask you for this. . .

 more than anything.

(Hope it matters to YOU)  

                                    -Kaumudi.

इंतजार

मैंने सारे दरवाजे 

बंद कर दिए हैं तुम्हारेलिये 

फिर भी. . .तुम आ जाना 

आ जाना किसी झरोकेसे

सूरज की किरण के साथ 

कोई हल्किसी पवन के साथ 

पता हैं मुझे, 

कोई शलाका ले ही आएगी तुम्हे 

यूँ तो रूह में हो तुम कही 

अब के जीवन में बस जाना 

बस! आ जाना 

परछाईयोंमें अक्स तो देख ही लेती हूँ मै

फिर भी कोई तुम्हे, 

ले ही आएगा परीक्षितके महलमें 

पता हैं तुम सदा से हो वही 

लेकिन कोई आहटभी तो नहीं  

आ जाना एहसासके लिए

मै इंतजार कर रही हूँ 

                    -कौमुदी.

त्रिशंकू

मी आहे इथेच कुठेतरी . . .

या अवकाशाखाली 

जरी माझे कुठलेही आकाश नाही.

पायाखाली जमीन असणे हि गरज 

नाहीतर माझा झालेला त्रिशंकूच . . .कधीचाच . . .

                                             -कौमुदी.

चेहरा

आताशा माला माझाच चेहरा 

पहावासा वाटत नाही.

आरशातून कितीतरी नजरांचे व्रण

. . . टोचत राहतात.

ओळखीचे अनोळखी कित्येक चेहरे 

ओळखू येतात आता . . . 

"त्या" चेहऱ्यातून

निस्वार्थाचे हसू खेळवले आहे 

कि गेले आहेत किती पुराचे अश्रू !?

तद्दन बेरकीपणा लपलेला . . .

"तो" चेहरा आता परकाच आहे 

. . . . माझ्यासाठी 

                     -कौमुदी.

परका

खंत आहे,

मला नाही ओळखता आला 

तुझा आपले-तुपलेपणा. .

ठाऊक . .

तू परकाच आहेस माझ्यासाठी 

मग हि आगळी रहस्ये 

कशी उलगडली तुला?

मी मनाचा मोर तुझ्या हाती  देऊन 

मयूराक्षी झालेय खरी  

पण मयुरपंख होण्याचे  

नशीब नाहीच माझे  

असेल तुझ्या जगण्याने

माझ्या काळजाचा ठाव घेतलेला 

म्हणून जखम तूच बांधावी 

हा न्याय कुठे?

तुला आपलेपणाचा उमाळा यावा 

हा खरा हृदरोग माझा 

तुझ्या दयेने तुला 

खरेच. . परका करून टाकले 

कौमुदी.

I am What I am

तू निघून गेलास तरी कळ उठतेच काळजात  (म्हणूनच त्याला काळीज म्हणत असावेत कदाचित) आहेस तू इथंच रोमारोमातून . . .अजूनही . . . खूप गढलेली असते कामात म्हणून तुझी आठवण होत नाही असं नाही. तुझ्यासाठीच आणि तुझ्यामुळेच तर आयुष्यातलं हरेक काम करते मी . . .
तुला पौर्णिमेत आभाळभर चंद्र पाहायचा होता आणि मी अजूनही अमावस्येतच लुप्त आहे. रात्रीच्या गर्भात जेव्हा पूर्णचंद्र अंकुरेल तेव्हा सारं जग स्वच्छ चांदण्यात न्हाऊन निघेल, त्यासाठीच तर मी सारा कृष्णपक्ष मोजते आहे. . .
अजूनही तुझ्या नावानं तरारतात डोळे आणि दोन आसव गालांवर उतरतात . . . मी त्यांना काळजात जिरवायला शिकले आहे आत्ता आत्ता . . ! आहे लक्षात माझ्या . . . पावसाळी आभाळातला झाकोळलेला चंद्र तुला कधीच आवडत नव्हता.
तू हसू घेऊन आलास आणि आसू होऊन गेलास . . . मी सुखी आहे रे त्या आसवांतसुद्धा. . . पुसत तू नसलास तरी ओघळतो तूच आहेस. . .
तू मला तुला विसरायला सांगून गेलास . . . कशी विसरू तुला? तुला विसरायचं म्हटलं तर माझी जमीन, वरच आभाळ, भोवतालची हवा, चंद्र-सूर्य तारे सारे विसरावे लागतील. मला माझे निश्वासही थांबवावे लागतील . . . देहाला अजूनही तुझ्याच नजरेची झुंबरं लटकताहेत. . इतका प्रकाश आहे . . . मी उजळले आहे. . .
आठवतोय तुला? माझ्या पदरानं मी तुझ्या कपाळावरचा टिपलेला घाम . . . माझा पदर अजूनही ओला. . . तुझ्या अस्तित्वाचा गंध घेऊन कस्तुरीला दरवळ आहे . . . कपाळावर टेकलेले तुझे ओठ हटलेच नाहीत अजून  . . . अजूनही माझ्या केसांवर तुझेच हात फिरताहेत  . . .
खूप भुकेजला होतास तू एकदा . . . माझ्या हाताने तुला घास भरवल्यानंतर तुझी तृप्त नजर . . .  रक्तचंदनाचं काम करते आहे . . .
कानात तुझाच स्वर रुंजी घालतोय आणि आता . . . आता तर तू माझ्याच ओठांनी बोलतो आहेस . . .
तुला विसरायचं म्हणजे हे पंचप्राण टाकावे लागतील . . . बघ ना. . . तू म्हणजे तू आणि मी म्हणजेही तू. तुझ्यातून तुला कसं वजा करता येईल? मी असते तर विसरले असते कदाचित! !

You are a change for me; and it is drastic. Just because, you changed me, I met myself. You "for whom and by whom" I am What I am
Thanks D
कौमुदी.

अग्निसंभवा

मी येत आहे . . .

पुन्हा एकदा चौकटी मोडण्यासाठी . . .

व्याख्यांच्या बदलासाठी rather  अव्याख्य राहण्यासाठी

I am too much unpredictable than the prediction. . .

I am back to "set" an example of "destruction"

किती चोर लुटारू आम्ही अंगाखांद्यावर वागवले

हरेक स्पर्शाने एक नवी जाणीव झाली

आता इतकी जाणीव कि चंदनाच्या साली ओरबाडून पुन्हा एकदा रक्ताळावेसे वाटते

सारे स्पर्श पुसून पुन्हा नव्याने NEW BRAND जाणीव प्रस्थापित करायची आहे . . .

ही तर सुरुवात आहे

वादळांनो... मी येत आहे . . .

त्या पुराण्या भांडणांची ही नवी रुजवात आहे

गाईले दुखडे अनेको  दाविली कवळी तराणी 

सोसल्या दु:खास आता काढिले कांडात आहे . . .

Again,. . . what to write?. . .काही जरी अक्षरबद्ध केले तरी ते बंदिस्त होऊन जाते . . . मुक्ततेच्या पुजाऱ्याने काहीही बांधता कामा नये . . .

-कौमुदी.

नको. . .

मी डोळे मिटून घेते मी घेते झाकून चेहरा

तुज कधीच नको कळाया ह्या भाव मनाचा गहिरा

पाऊल कोरले द्वारी मज कळले देखील नाही

मन कधी तुझ्या ओढीने ओलांडून गेले उंबरा

मन कुब्जा शबरी झाले तुज मागाया रामा

शपथ तुझ्या राधेची ना भाव मनी रे दुसरा

मी कसे तुला संवादू मज काही काही कळेना

मौनाला केवळ लाभे प्रितीचा चेहरा हसरा

मी दूर बसावे कोठे नि मुक्त तुला निरखावे

मी तुला भजावे चोरून ना पडो कुणाच्या नजरा

तुज काही नको कळाया मम डोळा येते पाणी

तू बंध तोडशी सारे जगण्यातून जाईल वारा

मी तुला कथावी गुपिते तू गुपिते म्हणुनी घ्यावी

तू मला कथावे काही ना अर्थ सुखाचा दुसरा

ना शब्द तुला समजावे मी मौन तुझे ऐकावे

संवादकौमुदी व्हावे नि अर्थ असावा गहिरा

-कौमुदी.

ऐसे मिटून जाऊ. . .

ऐसे मिटून जाऊ भृन्गास आत घेऊ
कोण्या जळातळाचा रे चल थांग लावू

कमला मनास पाहू चल पाशबद्ध होऊ 
कोणी धरू शकेना ऐसे उडुनी जाऊ

चल रे अंत होऊ सांगून हृदगताला
निघूया चल प्रवासा थोडे फिरून येऊ

मी का तुला स्मरावे माझे मला कळेना
थोडा परस्परांचा रे ढवळून अंत पाहू

ऐसे नकोस पाहू हृदयास विद्ध करुनी
येणे आणिक जाणे कैसे कशास साहू

आरंभ तूच माझा अन्ता नकोस होऊ
चंद्रकोर नेत्रांची मिटण्या नकोस येऊ
-कौमुदी.

बंदिस्त

मी पुन्हा बंदिस्त कोशी मी पुन्हा घरट्यात माझ्या
नील नभाची मुक्त सीमा कोंडली डोळ्यांत माझ्या

निल्नभी मी मुक्त केले ओल्या जुन्या हळव्या व्रणांना
मुक्तता ओल्या व्रणांची सलतसे हृदयात माझ्या

जा मला दावू नको तू मुक्त पक्षी विहरणारे
पाखरे ओल्या ऋतूंची मोकळी पिंजऱ्यात माझ्या

कौमुदी उद्ध्वस्त झाली पौर्णिमेच्या उन्मुक्त चंद्रा
गंधकोषी राहिला तू नेणत्या अवसेत माझ्या
-कौमुदी.  

व्याख्या II

कालबाह्य होण्याइतकं

कणखर असण्यापेक्षा

बदलसापेक्ष लवचिक

असणं चांगलं

बदलांची क्रांती चांगलीच

पण त्याहीपेक्षा चांगली उत्क्रांती

सामावलेलं नाविन्य दिसतही

अन पचतही. . .

उगाचच विरोधाचं टोक

म्हणजे क्रांतीची गोची

शक्तीचा अपव्यय अन

स्वीकाराच्या शक्यतेचा विध्वंस

वेळेचा अपव्यय टाळायचा तर

मात्र एवढं चालणारच

इथं जळतही अन कळतही

तात्पर्य इतकंच

वेग असणं नसणं गौण

काही अंतर कापलं की

नव्या चेहऱ्यामोहऱ्या खालचा

सांगाडा कालबाह्यच.

-कौमुदी.

व्याख्या I

जग पुढारलेलंही  नाही

तू स्वत:ला कमी समजण्या इतकं

आणि मागासलेलंही नाही ते

तुला सुधारणावादी मानण्या इतकं

आत्मशोध घे परंतू

तुझ्या प्रगतीचे मापदंड तूच ठरवू नकोस

जगाच्या मापकांत, मानकांत अन

परीभाषांतही अडकू नकोस

तुझ्या नव्या जगाची व्याख्या बांधणं सोपं नाही

इतकं ते स्वैर मुक्त अनाकलनीय

पण इतकंही  नाही . . .

त्याचा अंदाज बांधणं हीदेखील व्याख्याच की!

तुझे शब्द मांड तू

अगदी कुठल्याही बंधनांशिवाय

आणि तुझं जग . . .

. . . मर्त्यतेशिवाय

आता व्याखेची परिभाषा, संदर्भ

अन अर्थदेखील बदलू दे

कालबाह्यतेला व्याखेत कधीही महत्व नसतं

व्याख्याच कालबाह्य होते कालांतरानं

म्हणूनच पुढारलेलं अन मागासलेलं

आपणच ठरवू नये

संदर्भांच्या कालबाह्यतेवरच

ते कधीकधी अवलंबून असतं.

-कौमुदी.

स्वगत

एकमेकांना चकवत मागं पुढं जात

तुझी माझी सोबत म्हणजे सुरुवात

मी... तुझ्या झाडामाडात, निळ्या पाण्यात

उमलत्या खळीत भरल्या डोळ्यांत

तुझी बेरीज माझ्या गणितात

तुझे कोन रेषासुद्धा माझ्या मापात

तू  म्हणजे डोह भीती बुडण्याची

नाही अंदाज खोलीचा ...

..... नेहमीच व्युहात, चक्रात कधी मृगजळातसुद्धा.

मी स्पष्ट सरळ ....आयत काटकोन चौकोन

मी साधसं गणित एक अधिक एक दोन

मी म्हणजे झाडं माड निर्विकार निर्भय

तुझी सकाळ दुपार सायंकाळ . . . रोज वेगळा सूर्योदय.

तू आणि मी आग आणि पाणी

गोंधळ आणि गाणी

विभाजनाची प्रक्रिया अन कंसाची जोडणी

तू आणि मी . . . सततचा संघर्ष

positive into negative is equal to neutral

हे तत्व साधसं . . .

तुझा माझा संघर्ष तरच प्रकाश

सोबत सुटलीच . . .  पुरता विनाश

जे होईल ते भोगू आपणच

दोन्ही तुल्यबळ विजयाचं काय?

संघर्षाचं काय? प्रश्न. . .प्रश्न . . . संघर्ष . . .

संघर्षाला उत्तर? . . .!

संघर्ष . . .

-कौमुदी.

माझी एकांकिका "संमुख कोन" यातील काही भाग.........

'माझे राघव'

मी परिघाला विस्तारुनिया घेते

मी माझ्या कोषी गन्धाळूनिया जाते

मी न्हाते कोण्या अस्तित्वाच्या रंगी

नि पाहते तेव्हा अस्तित्व स्वत:चे नसते

न कळे केव्हा शापित जगणे झाले

मी दु:खाला उ:शाप मानून बसले

मूर्त शिळा असण्याची होण्याआधी

अश्रू माझे 'माझे राघव' झाले

-कौमुदी.